|
|
|
| | |
|
|
|
| | |
As-tu déjà aimé |
|
| | |
| Moi, je voudrais bien | Você já amou |
|
Être autrement |
pela beleza do gesto? |
|
Mais je ne vois pas |
Você já mordeu |
|
Comment pour l’instant. |
a maçã com todos os dentes? |
| |
Pelo sabor do fruto, |
| |
a sua doçura e seu gesto |
| |
Já se perdeu algumas vezes? |
| | |
| Mais as-tu déjà aimé ? | Sim, eu já amei |
| |
Pela beleza do gesto. |
| |
Mas a maçã era dura, |
| |
e quebrei os dentes. |
| |
Essas paixões imaturas, |
| |
esses amores indigestos |
| |
Deixaram-me mal disposto algumas vezes. |
| | |
| C’est la vie | Mas os amores que duram |
|
Ça n’est pas moi - moi |
Tornam os amantes exaustos |
|
Si tu ne veux pas |
E o beijo deles demasiado maduro, |
|
Tu dis |
Apodrece-nos a língua. |
| | |
| Moi, je voudrais bien | Os amores passageiros, |
|
Être autrement |
têm febres fúteis |
|
Mais je ne vois pas |
E o beijo demasiado verde |
|
Comment pour l’instant |
esfola-nos os lábios |
| | |
| C’est la vie | Porque ao querer amar |
|
Ça n’est pas moi - moi |
pela beleza do gesto, |
|
Si tu ne veux pas |
O verme da maçã |
|
Tu dis non |
escorrega-nos entre os dentes |
| |
Ele roe-nos o coração, |
| |
o cérebro e o resto. |
| |
Esvazia-nos lentamente. |
| | |
| As-tu déjà aimé ? | Mas quando ousamos amar |
| |
pela beleza do gesto, |
| |
Esse verme na maçã |
| |
que nos escorrega entre os dentes |
| |
Toca-nos o coração, o cérebro e deixa-nos |
| |
o seu perfume lá dentro |
| | |
| | Os amores passageiros, |
| |
Fazem esforços inúteis. |
| |
As suas carícias efêmeras, |
| |
Cansa-nos o corpo. |
| | |
| | Os amores que duram |
| |
Tornam os amantes menos belos. |
| |
As suas carícias usadas |
| |
Dão cabo de nós. |
| | |