|
|
|
| | |
|
|
|
| | |
Og Sorgen Stilnet I Smertens Vann |
|
| | |
| Der hvor sorgen lå, gjemt i verdens tørst | Bem onde o lamento fica, ocultado na sede do mundo. |
|
Vandret en lengsel, lengsel etter Faderens røst |
Vagueia um anseio, uma busca pelo conforto do Pai. |
| |
O Filho fala sobre esse lar de paz |
| |
As águas plácidas matem essa sede novamente. |
| |
E lá na floresta encantada, depois da profundeza. |
| |
E da montanha. |
| |
O pensamento vagueia nessa terra extensa. |
| |
O Filho fala sobre esse lar de paz |
| |
Águas plácidas matem essa sede novamente |
| |
Dor, coração, clamem a canção do Salvador. |
| |
Um trovão com som de harpas |
| |
Os tons eternos soarão sobre a terra das montanhas |
| | |
| Sønnen taler om det fredfulle hjem | E o lamento se acalma nas águas da dor |
|
Hvilens vann, slukk tørsten igjen |
Cada cadeia exaustiva, cada passo conte o caminho da solidão. |
| |
A vitória esmagadora do Pai nos libertou |
| |
O Santo poder do Espírito nos tirou de areia sufocante |
| |
... E o lamento se acalmou nas águas de dor. |
| | |
| Ut i trolske skoger, over dyp og fjell | |
|
Tankens vandring over det vidstrakte land | |
| | |
| Sønnen taler om det fredfulle hjem | |
|
Hvilens vann, slukk tørsten igjen | |
| | |
| Pine, hjerte, rop frelsens sang | |
|
Et torden, med harpens klang | |
| | |
| De evige toner, skal runge, over fjellenes land | |
|
...Og sorgen stilne i smertens vann | |
| | |
| Hver blodslitte lenke, hvert trinn mot ensomhetens sti | |
|
Faderens knusende seier, reddet oss fri | |
| | |
| Åndens hellige makt, grepet fra kvelende sand | |
|
...Og sorgen stilnet i smertens vann | |
| | |