|
|
|
| | |
|
|
|
| | |
Flugufrelsarinn |
O libertador de moscas |
| | |
| Hamagangur, ég þusti niður að læknum, bjargvættur. | Afoito, desço rápido até o lago, |
|
Ég gerði skip tilbúið og fór með litla bæn því ég var hræddur. |
Um salvador. |
|
Sólin skein og lækurinn seytlaði. |
Preparei um barco e fiz uma pequena oração |
|
Sóley - sóley flugurnar drepast. |
Porque estava assustado. |
|
En í dag á ég að bjarga sem flestum flugum. |
O sol brilhou e o lago fluiu. |
|
Með spotta í skip ég er með í hvorri hendi - ákveðinn. |
Girassóis – girassóis |
|
Ég kasta þeim út í hylinn og reyni að hala flugurnar inn áður en seiðin ná til þar sem þær berjast við strauminn og vatnið. |
As moscas morrem. |
|
Þannig líður dagurinn. | |
|
Sjálfur kominn um borð, var farinn að berjast við bæjarlækinn sem hafði þegar deytt svo margar. | |
|
Ég næ ekki andanum og þyngist við hverja öldu. | |
|
Mér vantar kraftaverk því ég er að drukkna syndir. | |
|
Ég reyni að komast um borð. | |
|
Ég dreg í land og bjarga því sjálfum mér aftur á bakkann. | |
|
Á heitan stein ég legg mig og læt mig þorna aftur. | |
|
Ég kasta mér út í hylinn og reyni að hala flugurnar inn áður en seiðin ná til þeirra þar sem þær berjast við strauminn og vatnið. | |
|
Gustur, allur rennblautur. | |
|
Frakkur finnur hvernig báturinn er kominn og mesta straumnum og landið smám saman nálgaðist. | |
|
Hann er bæði um borð í sjó og landi bjargandi flugunum sem farast hér. | |
|
Þó sér í lagi sjálfum sér. | |
|
Eilíft stríð og hvergi friður. | |
|
En það verður einhver að fórna sér. | |
|
Dagarnir eru langir. | |
| | |
| | Mas hoje eu vim para salvar tantas moscas quanto possível. |
| |
Em cada mão eu levo um barbante – determinado. |
| |
Eu os lanço dentro do abismo |
| |
E tento colher as moscas |
| |
Antes que os salmões migratórios as alcancem, |
| |
Onde elas lutam contra a correnteza e a água. |
| | |
| | E assim o dia passa. |
| |
Uma vez vindo a bordo, |
| |
Começo assim a lutar contra a correnteza |
| |
Que já matou a muitos. |
| | |
| | Eu não consigo respirar |
| |
E estou ficando mais pesado a cada onda. |
| |
Preciso de um milagre porque estou afogando pecados. |
| |
Eu tento chegar à bordo. |
| | |
| | Eu puxo para a margem e me ponho a salvo na praia. |
| |
Deito numa rocha quente e deixo-me ficar seco novamente. |
| |
Eu me jogo dentro do abismo |
| |
E tento colher as moscas |
| |
Antes que os salmões migratórios as alcancem, |
| |
Onde elas lutam contra a correnteza e a água. |
| | |
| | Entre a brisa, todo encharcado, |
| |
Corajoso, sente o quanto o barco está fora da corrente mais forte |
| |
E a terra se aproxima lentamente. |
| | |
| | Ele está tanto na água como na terra, salvando |
| |
As moscas que morrem lá. |
| |
Embora, especialmente, a si mesmo. |
| |
Eterna guerra, paz em lugar nenhum. |
| |
Alguém teve de sacrificar a si mesmo. |
| |
Os dias são longos. |
| | |