[Dice la leyenda que en la vé­spera de la noche de
todos los santos, en el Monte del Gozo, en un claro
del bosque, se dan cita las meigas y preparan un
brebaje ofreciendoselo a: "El Peregrino" el
cual sonri­e y fornica con ellas hasta el alba (avisad
al conde Lequio, que aqui­ tiene curro!!)]

Mouchos, coruxas, sapos e bruxas
Demos, trasgos e diablos, espritos das nevoadas veigas
Corvos, pintigas e meigas, feitizos das menciñeiras
Podres cañotas furadas fogar dos vermes e alimañas
Lume das Santas Compañas, mal de ollo, negros
meigallos
Cheiro dos mortos, tronos e raios
Oubeo do can, pregón da morte, fuciño do sátiro e
pé de coello
Pecadora lingua da mala muller casada con home vello
Averno de Satán e Belcebú, lume dos cadavres
ardentes
Corpos mutilados dos indecentes
Peidos dos infernais cús, muxido da mar embravescida
Barriga inútil da muller solteira
Falar dos gatos que andan en xaneira
Guedella porca da cabra mal parida
Con este fol levantarei as chamas de este lume que
asemella ao do inferno
Fuxirán as bruxas a cabalo das súas escobas, índose
bañar na praia das areas
gordas
Oí­de, oí­de!
Os ruxidos que dan as que non poden deixar de
queimarse na augardente,
quedando así­ purificadas
E cando este brevaxe baixe polas nosas gorxas
Quedaremos libres dos males da nosa alma e de todo
embruxamento
Forzas do ar, terra, mar e lume, a vos fago esta
chamada:
Si é verdade que tendes máis poder que a humana
xente, eiquí­ e agora
Facede cos espritos dos amigos que están fora
Participen con nós de esta queimada